Y me quedo a esperar


El último video que hemos hecho desde Rendez Vous (RV FILMS). Un video con Lidia Guevara de su canción “y me quedo a esperar”, con voz y música en directo. Me encanta como nos ha quedado!

 

 

 

Share and Enjoy:
  • Print
  • Digg
  • Sphinn
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Mixx
  • Google Bookmarks
  • Blogplay
  • Add to favorites
  • Live
  • Netvibes
  • Reddit
  • Tumblr
  • Twitter


Aquí “a baix” seguim sense oblidar-te AMIC


Ya han pasado dos años. Dos años hace que le dedico en este blog el día 6 de Marzo a mi amigo Jordi. Mi amigo que ya no está. Hace ya dos años que le tuvimos que decir adios, que nos vimos obligados a decirle adiós mirando al cielo entre lágrimas, rabia y desconcierto. Aún sigo preguntándome por que. Sigo sin saber porqué. Sigo sin entender por que él. Lo que si que sé es que hoy, Isa y yo nos llamaremos y hablaremos de él. Recordaremos peripecias que vivimos juntos en Vic, momentitos entrañables que sigo guardando dentro de mi. Momentos guardados bajo llave para que nunca se puedan borrar.

Es curioso pero, a pesar de que es un día triste pq te acuerdas de un amigo que se ha ido y le das vueltas a la cabeza pensando como fue todo, recordando ese día, la tristeza, las horas sin dormir y todo el dolor, cuando acaba el día y pones su imagen en tu mente por última vez antes de cerrar los ojos, no puedes evitar dejar entrever una sonrisa al recordarle.

Este año dejo una canción del último disco de Dani Martin. Podría poner cualquiera porque es un disco con el que me es inevitable acordarme de Jordi. Es un disco que llega muy adentro. Dani trasnmite ese dolor y sentimiento hacia la pérdida de su hermana en cada canción, en cada palabra.

Y un año más le mando desde aquí mucha fuerza a su familia y un entrañable abrazo a su padre, al que sigo leyendo asiduamente en su blog y que me ayuda a sentirme más cerca de él….. http://joanmasachs.blogspot.com/

Sempre al cor Jordi


 

Dani Martín – el cielo de los perros

La más bonita era mi amor,
se paró tu corazón
y me enseña
a esperar que salga el sol y que ilumine este
dolor que quiebra.
La más bonita era mi amor
y ahora al cielo de los perros llega
y su mirada azul nos dio pocos días pero de grandeza.
Que para mi eres un trozo de mi vida
que me arrancaron sin pedírmelo y deprisa
no pude darte tantos besos, más caricias
no pude dartelos.
La mas bonita era mi amor la sonrisa de una flor,
así era
tu mirada azul nos dio pocos días pero qué grandeza,
qué grandeza.
Que para mi eres un trozo de mi vida
que me arrancaron sin pedírmelo y deprisa
no pude darte tantos besos, más caricias
no pude dártelos.
La vida no espera, no avisa, ni se hace tu amiga.
La vida es un juego con una partida.
Nos trata de tú, nos grita y nos mima
nos reta, nos pone un examen al día.
La vida es lo único que manda en la vida
La vida no es tuya, ni tuya ni mía.
La vida es la vida, nos pone y nos quita
Ni tuya ni mía, la vida no es tuya.
ni tuya ni mia.
La mas bonita era mi amor
Nos separo tu corazon y me enseña
a esperar que salga el sol que ilumne este dolor que quiebra

La mas bonita era mi amor
Que ahora el cielo de los perros llega
y su mirada azul nos dios pocos dias pero de grandeza
de grandeza

Que para mi eres un trozo de mi vida
que me arrancaron sin pedirmelo y deprisa
no pude darte tantos besos mas caricias
no pude dartelo

La mas bonita era mi amor
la sonrisa de una flor asi era
tu mirada azul nos dio pocos dias pero que grandeza
que grandeza

Que para mi eres un trozo de mi vida
que me arrancaron sin pedirmelo y deprisa
no pude darte tantos besos mas caricias
no pude dartelo

La vida no espera no avisa ni se hace tu amiga
La vida es un juego con una partida
Nos trata de tu nos grita y nos mima
Nos reta
Nos pone un examen al dia
La vida es lo unico que manda en la vida

La vida no es tuya ni tuya ni mia
La vida es la vida nos pone y aveces nos quita

La vida no es tuya ni tuya ni mia
La vida es la vida nos pone y nos quita

La vida no es tuya ni tuya ni mia
ni tuya ni mia
La vida no es tuya ni tuya ni mia

La vida no es tuya ni tuya ni mia
Share and Enjoy:
  • Print
  • Digg
  • Sphinn
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Mixx
  • Google Bookmarks
  • Blogplay
  • Add to favorites
  • Live
  • Netvibes
  • Reddit
  • Tumblr
  • Twitter


Silencio


Sentada con cara de palo enfrente la pantalla del ordenador. Miro la pantalla y veo mi reflejo en ella. Bajo la mirada, hoy no hago buena cara. Miro el teclado. Silencio. En el teclado no veo mi cara, no, pero tampoco me inspira nada que decir. Sigo mirándolo. Nada, tanta letra junta y no me sugiere nada. Más silencio. Subo la mirada hacia arriba, buscando inspiración divina, pero sólo encuentro la luz incómoda de los fluorescentes de la oficina. Siento la necesidad de escribir, de actualizar esto, pero nada. Silencio, vacío existencial quizá? No sé que decir, o no se por donde empezar a decirlo. A veces es mejor callar, que hablar sin decir nada. Callar y escuchar algo de buena música para despejar la mente, cantar y volver a sonreír.

 

Share and Enjoy:
  • Print
  • Digg
  • Sphinn
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Mixx
  • Google Bookmarks
  • Blogplay
  • Add to favorites
  • Live
  • Netvibes
  • Reddit
  • Tumblr
  • Twitter


……………… Sempre torna a sortit el sol ………………


Avui li dedico a la meva churrita. Pq està passant una mala època, pq està passant per uns moments durs, però jo se que ets forta i que tu pot amb això i molt més. Jo penso que quan la vida ens posa una pedra en mig del camí, nomès tenim una opció…esquivar-la, i si ens hem caigut..aixecar-nos i seguir endavant, continuar caminant. El camí es llarg, i trovaràs moltes pedres més, però de tot s’apren…pensa que no estas sola, tens a molta gent al teu costat, que t’acompanyarà cada dia..

Ara se t’ha obert una nova porta, obre-la, mira endavant i somriu. Tornarà a sortir el sol, i ens posarem morenes juntes.

Tens una nova oportunitat per ser feliç. T’estimo!!

 

 

Share and Enjoy:
  • Print
  • Digg
  • Sphinn
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Mixx
  • Google Bookmarks
  • Blogplay
  • Add to favorites
  • Live
  • Netvibes
  • Reddit
  • Tumblr
  • Twitter


……….:::..::.. Me siento OUT


Siento que necesito un cambio de aires. Siento que ya no pertenezco a esto, que este no es el lugar donde debo estar en estos momentos.  Que necesito alejarme. Alejarme y pensar.

Siento que ya nada me retiene aquí. He perdido muchas cosas, cosas que parecían importantes. Si, lo sé, he ganado muchas otras, pero el peso de las que he perdido me parece enorme, más aún de lo que realmente pesa o merece pesar.

Siento que es hora de atreverse a dar pasos, es hora de tomar decisiones. Es el momento de echarle ganas, quitarse el miedo y atreverse a dar un paso hacia adelante. Estoy pensando en cogerme a mi misma y irme una temporada fuera, conocer otro país, otra lengua, otra gente. Trabajar fuera y aprender cosas nuevas.

Lo estoy meditando mucho estos días. Todo es culpa de Marta!!!! Bueno, de Marta y de mi visita este verano a Londres. Ella se ha atrevido, y se va por un tiempo a Escocia. Me alegro tanto por ella…Yo siempre he querido hacerlo, pero no se….nunca he sido valiente, siempre ha habido cosas que me retenían, que me hacían ponerle pegas y pegas, que vergüenza!!! (siempre pensaba), lo del cambio de idioma siempre me ha “dado palo” (y sinceramente no es que tenga muchos problemas con el inglés, siempre se me ha dado bien…pero de ahi a estar hablandolo todo el dia….acojona!)…….y ahora que lo pienso…no hay ninguna pega! Es una experiencia enriquecedora, que me podría ir muy bien, y que, además ahora hasta me apetece! Sólo habría un impedimento…..esto es una decisión de dos, y si me voy…será, evidentemente, con Alexis de la mano.

Share and Enjoy:
  • Print
  • Digg
  • Sphinn
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Mixx
  • Google Bookmarks
  • Blogplay
  • Add to favorites
  • Live
  • Netvibes
  • Reddit
  • Tumblr
  • Twitter


::.:::..::..::.:::..::.. Recuerdos de Sardegna ::.:::..::..::.:::..::..


Sigo enamorada de esta isla…de la isla..no de sus habitantes…la echo de menos!!! Bueno, siempre me quedaran las fotos…(que no son pocas jajaja…) porque el moreno..ya empieza a flojear…aiiis :(

Share and Enjoy:
  • Print
  • Digg
  • Sphinn
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Mixx
  • Google Bookmarks
  • Blogplay
  • Add to favorites
  • Live
  • Netvibes
  • Reddit
  • Tumblr
  • Twitter


…De vacaciones en el paraiso…


Cuantos dias!!! Perdón pero me había perdido en el paraíso, estaba de vacaciones…He estado ocho días en Cerdeña. Recomendable 100%. Playas paradisíacas, arena de arroz..inmejorable… sol, tranquilidad, calma, poca gente, relax…que más se puede pedir? Pero ya se sabe que lo bueno dura poco, así que ya estoy aquí de vuelta, morenísima…eso si! De vuelta al trabajo, de vuelta a la rutina..pero preparando mi próxima escapada. Me toca Londres! En 10 días cojo el avión. Me enamora Londres… Es una de mis ciudades preferidas.. .Noth¡ting hill, Convent Garden, London bridge, Camden Town, Hyde park…la ultima vez que estuvé allí fue con Alexa, nos fuimos a un concierto de Bon Jovi en medio de Hyde Park…espectacular! y de paso visita a toda la ciudad…AWESOME! Pero de eso ya hace demasiado, asi que de este año no podía pasar…

Durante mis días de relax por Cerdeña he aprovechado para desconectar, para descansar y pensar. He leido un par de libros que tenía pendientes y he podido saber que he acabado mis examenes la mar de bien, así que esoty muy muy contenta por eso!

Os recomiendo uno de estos libros que he leido en mis largas horas al sol…un libro de amor y desamor, de rupturas, de aventuras, de amistad, de encontrarse a uno mismo, una guia imprescindible de NY..otra gran ciudad para perderse y donde encontrarse…Un libro que te transporta a cada rincón, que te invita a convertirte en “Angela” en cada momento, a sentirte como ella, pensar como ella y a experimentar sus sensaciones. Que te mueve por los rincones más intimos de NY: sus calles, tiendas y restaurantes. ”I LOVE NY: SI DECIDES ESCAPAR, SOLO HAY UN LUGAR AL QUE PUEDAS IR” de LINDSEY KELK .  El libro habla sobre Angela, una joven londinende que, huyendo de la infidelidad de su novio, decide dejarlo todo y subirse a un avión rumbo a Nueva York. Allí conoce a Jenny. Su nueva amiga la guiará en un cambio de look radical y la introducirá en la vida de la ciudad que nunca duerme.. .

 

Creo que ya está. Como ya sabéis tengo una pequeña productora con unos amigos, os dejo el video promocional que hemos hecho y está recién terminado.  RENDEZ VOUS PRODUCCIONS

Share and Enjoy:
  • Print
  • Digg
  • Sphinn
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Mixx
  • Google Bookmarks
  • Blogplay
  • Add to favorites
  • Live
  • Netvibes
  • Reddit
  • Tumblr
  • Twitter


Friends…¿4Ever?


Hace un tiempo, unos meses escribía este post dedicado a mis amigas. http://carfay.com/a-mis-amigas/

Porque? Pues no lo sé, ese día me apeteció dedicarles un pequeño trozo de mi cibermundo. Hoy estaba escuchando una canción, precisamente la canción que posteé ese dia. Hoy, me da por reflexionar sobre algunas cosas…

El otro dia estaba estudiando y entre los apuntes, la mar de fiolosificos, leí algo que me hizo pensar. El temario reflexionaba sobre la palabra VERDAD, se lo cuestionaba todo y ponía en duda esta palabra que utilizamos tan a la ligera. Como ejemplo ponía “eramos amigos, ya no no somos”. El autor decía que si una amistad es verdadera y desaparece, es que nunca lo fué.  Estuve varios minutos dandole vueltas al coco, llegué a pensar que tenía toda la razón el tipo que dijo esto. La de veces que he dicho yo esa frase…Pensé en muchas amistades que han naufragado, algunas voluntariamente las he deshechado, otras han desaparecido sin querer, otras no he podido o sabido evitar que se fueran. Realmente, me puse a pensar en aquellas personas que han desaparecido de mi vida, y me pregunté si realmente era cierto que alguna vez fuimos amigas de verdad. Tengo un concepto bastante estricto de la palabra amistad, no es amigo aquel que quiere, hace falta saber serlo. Un amigo es con quien puedo llorar, no sólo reir.

Duele pensar. Duele ver que la gente a veces no te valore como mereces. Es duro. Como he dicho, duele.

En general estoy contenta con lo que tengo, y con las decisiones que he tomado, ya que siempre han sido basadas en hechos suficientemente justificados como para mandar una amistad o no-amistad al traste. Pero..que pasa cuando una amistad que valoras se va  sin que te des cuenta? O aún peor, sin saber porque? Quizá ya no tengo la suficiente fuerza para lucharla? N o es por falta de ganas.  No lo sé.

Una amistad es mucho más que una persona, es algo que va contigo, que siempre llevas a tu lado, aunque no lo esté.  Es aquella persona que la sientes aún sin verla. Es un todo… Hoy tengo la sensibilidad a flor de piel, me siento ñoña, pastel, algodoncito de azucar (jajajajaja) mejor dejarlo para otro dia, en el que pensar en ello me duela menos. Hoy no me es posible serenar la cabeza y dejar que estos temas no me afecten….Estoy llorona…que desperdicio!!!!!!!!

El esplendor de la amistad no radica en una mano extendida, en la bondad de una sonrisa, o en el placer de una compañía, sino en la inspiracion del espiritu al descubrir que alguien cree en nosotros y está dispuesto a berindarnos su confianza.

 

en fin, reflexiones a parte Tequiero

Share and Enjoy:
  • Print
  • Digg
  • Sphinn
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Mixx
  • Google Bookmarks
  • Blogplay
  • Add to favorites
  • Live
  • Netvibes
  • Reddit
  • Tumblr
  • Twitter


Mis últimas “joyas”


Mis últimas y recientes adquisiciones. Estos tres pares de zapatos de BLANCO. Si, tengo que admitir que faltan otros dos pares (tengo debilidad, seré fetiche de los zapatos? jajaja) pero no he encontrado als fotos en la web!

Los verdes me enamoraron, a primera vista. Pero no estaba el número y me los cogí en negro, que son preciosos igual…

Share and Enjoy:
  • Print
  • Digg
  • Sphinn
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Mixx
  • Google Bookmarks
  • Blogplay
  • Add to favorites
  • Live
  • Netvibes
  • Reddit
  • Tumblr
  • Twitter


Informe Robinson, Informe Valdes


Tenía muchas ganas de ver este Informe Robinson. ¿Por que? Pues porque había visto los avances y me pareció que sería interesante, y lo ha sido. Porqué Valdes es grande, y le admiro.

Por fin tengo la camiseta firmadaaaaaaaaaaaaaaaaaa!!!!! :_D  (Feliz como una perdiz)

Parte 1/2 – Informe Robinson – Victor Valdes

Parte 2/2 – Informe Robinson – Victor Valdes

Share and Enjoy:
  • Print
  • Digg
  • Sphinn
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Mixx
  • Google Bookmarks
  • Blogplay
  • Add to favorites
  • Live
  • Netvibes
  • Reddit
  • Tumblr
  • Twitter
Next Page »
">Nuraya: Totalmente de acuerdo Mire… tomar decisiones, deci...
  • Fabricando sueños
  • ">Nuraya: Totalmente de acuerdo Mire... tomar decisiones, de...
  • ...y por fin….sobrecarga de energía. De la mano de Dani Martín

    ">Sandreta
    : Me siento identificada entre estas lineas!!!!!! E...
  • asidesastre: Mi Mire!!!!!! :) Qué bonito lo que has escrito!! ...
  • Sara: fuaa me a encantado este texto que as escrito es e...

  • ….:::: Carfay'S World ::::…. Themed by Mukkamu Brought by Wordpress Themes